تیزاب سلطانی

اگر بخواهیم محلول را برای مدتی نگه داریم، بهتر است یک حجم آب به آن اضافه کنیم؛ در غیر این صورت کلر و سایر گازهای نا مطبوع در آن تولید خواهد شد.

اما اگر مخلوط قوی تری نیاز باشد به جای اسیدهیدروکلریک از اسید سولفوریک استفاده می کنند اما مخلوط جدید اسم قبلی را ندارد و در مواردی که احتمال رسوب سولفات وجود داشته باشد قابل استفاده نیست. مخلوط های بسیار قوی تری نیز وجود دارند

بیشترین کاربرد آن برای هضم نمونه های خاکی است که ابتدا نمونه بوسیله تیزاب سلطانی در درجه حرارت بالا رفلاکس شده تا فلز مورد نظر از بافت خاک جدا شود تا بعد از اون بوسیله روشهای دستگاهی مثل جذب اتمی مقدار فلز موجود در نمونه خاکی اندازه گیری می شود

این ترکیب می‌تواند فلزات نادری چون طلا و پلاتین را در خود حل کند، هرچند تانتالیوم، ایریدیوم،اسمیوم،تیتانیوم و  فلزات کم‌شمار دیگری توان ایستادگی در برابر آن را دارند.

برخی از تیزابها جلد انسان را می سوزاند زیرا تمایل شدید به جذب آب دارند. در فرایند جذب آب مقدار زیادی نیز گرما تولید می شود و چون سلول زنده محتوی آب است، تیزاب قوی با آن واکنش انجام می دهد و سلول را میکشد آب آنرا جذب و سوختگی شدید بوجود می آورد.

تیزاب کلرئیدریک، تیزاب سولفریک و تیزاب نیتریک هر سه بسیار قوی و خطر ناک هستند. آنها تیزابهای غیر عضوی نامیده می شوند زیرا از مواد غیر زنده ساخته شده اند. بسیاری از تیزابها عضوی و تیزابهای که به طور طبیعی وجود دارند نسبتاً ضعیف هستند. سرکه و آبلیمو از این نوع تیزاب ها به شمار می روند.

افرادی که در صعنت با تیزابهای قوی سر و کار دارند از لباس و عینک محافظ استفاده می کنند. برای مخلوط کردن آب و تیزاب باید تیزاب را به آرامی و کم کم داخل آب ریخت اما هرگز آب را بالای تیزاب نریزید چون باعث انفجار می شود. اگر بطور اتفاقی تیزاب روی پوست شما بریزد، پوست تان را اول با آب و بعد با محلول آمونیاک ضعیف بشوئید.

برای تهیه تیزاب  سلطانی، اسید نیتریک غلیظ و اسید کلریدریک غلیظ را به نسبت های 1 و 3 با هم مخلوط میکنیم و به هم میزنیم. اگر بخواهیم محلول را برای مدتی نگه داریم، بهتر است یک حجم آب به آن اضافه کنیم؛ در غیر این صورت کلر و سایر گازهای نا مطبوع در آن تولید خواهد شد.

/ 0 نظر / 293 بازدید